Blog – Rouw – Alles de eerste keer

Ga eens even rustig achterover zitten en stel je dit eens voor...

Je bent op reis. Het is warm weer, de zon schijnt en je hebt een fiets gehuurd. Zo’n fiets waarbij je achteruit moet trappen om te remmen. Misschien ken je ze wel.

Je fietst ontspannen door een mooie omgeving. Het gaat een beetje bergaf, dus je snelheid loopt langzaam op. De wind door je haren, de warmte van de zon op je huid — het voelt heerlijk.

Je nadert een druk kruispunt. Plots springt het stoplicht op rood.
Instinctief grijp je naar de remmen aan het stuur.
Maar… die zijn er niet.
De paniek slaakt toe.

Je hartslag schiet omhoog.
Je adem stokt.
Je voelt het zweet opkomen.
Je krijgt het benauwd.

Een fractie van een seconde lijkt alles tegelijk te gebeuren.

En dan besef je plots:
O ja… ik moet achteruit trappen om te remmen.

Je trapt achteruit, de fiets vertraagt en je komt veilig tot stilstand bij het stoplicht. Langzaam merk je dat je lichaam weer tot rust komt. Je adem wordt rustiger, je hartslag zakt weer. Herkenbaar?

Gelukkig maken de meeste mensen zo’n moment maar zelden mee en duurt het maar kort.

Maar dit gevoel — die shock, het verlies van controle — lijkt sterk op wat mensen ervaren wanneer ze een groot verlies meemaken.

Wanneer iemand die belangrijk voor je is uit je leven verdwijnt, kan het voelen alsof je ineens op zo’n fiets zit zonder remmen. Alles wat zo vanzelf ging, lijkt opeens anders te werken.

En je denkt:
Help… ik weet niet hoe dit moet.
Ik kan dit niet.
Het lukt mij niet.

Je lichaam en geest reageren alsof ze in shock zijn. Verdriet, verwarring, onrust, boosheid, schuldgevoel, een diep gevoel van leegte — het kan allemaal door elkaar lopen.

In de loop van de tijd wordt het meestal iets rustiger. Je leert langzaam hoe je moet “remmen” in dit nieuwe leven. Maar het komt vaak terug bij 'die eerste keren’.

De eerste keer alleen thuiskomen.
De eerste keer alleen afspreken met vrienden.
De eerste keer een verjaardag vieren zonder die persoon.
De eerste keer vakantie.
De eerste keer kerst.

En soms ook zomaar, op een gewone dag.
Door een geur.
Een liedje.
Een herinnering.

Rouw is geen rechte weg. Het is een proces van zoeken, voelen, aanpassen en opnieuw betekenis geven aan je leven. Een proces waarin je stap voor stap leert omgaan met wat er gebeurd is.

En rouw gaat niet alleen over het verlies van een dierbare.

Ook andere vormen van verlies kunnen diepe rouw met zich meebrengen.
Bijvoorbeeld wanneer je gezondheid verandert en je lichaam niet meer kan wat het ooit kon.
Wanneer een relatie eindigt.
Wanneer een kinderwens onvervuld blijft.
Of wanneer het leven heel anders loopt dan je altijd had verwacht.

Het verlies van een toekomstbeeld, van mogelijkheden, van zekerheid, kan voelen alsof je ineens op die fiets zonder remmen zit.

Je leven gaat verder, maar niets lijkt meer vanzelfsprekend.

En hoewel iedereen zijn eigen manier van rouwen heeft, kan het enorm helpend zijn om hier niet alleen doorheen te gaan.

Om even stil te mogen staan.
Om te voelen wat er gevoeld wil worden.
Om woorden te geven aan wat soms zo moeilijk uit te leggen is.

In een omgeving waar begrip is.
Waar niemand zegt: “Kom op, zet je eroverheen.”
Maar waar ruimte is voor jouw verhaal.

Tijdens de 4-daagse training ‘Licht op rouw’ nemen we bewust de tijd om stil te staan bij dat verlies en alle emoties die daarbij horen.  

In een veilige en respectvolle omgeving is er ruimte voor herkenning, erkenning, verdieping en uitwisseling.

Niet omdat het verlies ooit “overgaat”, maar omdat het mogelijk is om te leren leven met wat er gebeurd is. Om het verlies een plek te geven, zonder dat het je hele leven blíjft bepalen.

En om stap voor stap weer grip te krijgen op jouw leven.
Rouw vraagt tijd. Maar je hoeft het niet alleen te doen.

Waar jij ook bent in je rouwproces en met welke gevoelens je ook rondloopt, je bent welkom!

De volgende editie van Licht op Rouw wordt gegeven op 19-22 mrt 2026 en liefdevol begeleid door Els Vergauwen en Maud Offermans.